Krzywe jest piękne - wernisaż

18 stycznia 2020 - wernisaż wystawy prac uczestników zajęć ceramicznych świetlic NOK "Krzywe jest piękne"

 

 

 

Krzywe jest piękne – wystawa prac uczestników zajęć ceramicznych świetlic NOK

Tworzenie ceramiki to nie tylko świetny sposób na ćwiczenie zdolności manualnych, ale też skuteczna terapia antystresowa – przekonuje Katarzyna Przywecka, instruktorka zajęć ceramicznych w Świetlicach Nadarzyńskiego Ośrodka Kultury. I robi to chyba z powodzeniem, bo jej podopieczni zapewniają, że potrafi zarazić ceramiką.

Pierwsze zajęcia ruszyły w Rozalinie w 2015 roku w odpowiedzi na potrzebę rozszerzenia oferty świetlicy. Potem dołączył Młochów i w obu miejscowościach odbywały się zajęcia dla dzieci i dorosłych. Obecnie działają dwie grupy grupy dziecięce w Urzucie, jedna grupa dla dzieci w Parolach i jedna dla dorosłych w Rozalinie. Na zajęciach panuje swoboda twórcza, uczestnicy mogą wybierać tematy i eksperymentować bez obawy, że będą musieli robić coś „odtąd dotąd”, „pod linijkę”. Bez lęku przed popełnieniem błędu. Bo przecież „krzywe jest piękne”, jak głoszą ceramiczne literki w świetlicy w Parolach. 
Na wystawie będzie można zobaczyć prace uczestników wszystkich działających obecnie grup a także podejrzeć, co robi sama mistrzyni. Zapraszamy serdecznie 18 stycznia (w sobotę) o godzinie 17:00 na wernisaż wystawy do Galerii 51m2 w Nadarzyńskim Ośrodku Kultury. WSTĘP WOLNY!
 Wystawa potrwa od 18 stycznia do 19 lutego. 

UCZESTNICY:

ŚWIETLICA W ROZALINIE
Katarzyna Moragammana Gedara
Maja Tomaszewska
Ignacy Łodziński
Marta Zawadzka
Jadwiga Śliwka
Anna Redlicka
Zofia Kołodziejczyk
Beata Rodak
Katarzyna Stenka - Olaszek
 Piotr Swoboda
 Marta Kępska

ŚWIETLICA W URZUCIE
Jakub Sokołowski
Zuzanna Sokołowska
Joanna Złamaniec
Patrycja Czerniawska
Oliwia Czerniawska
Bartosz Orłowski
Maja Orłowska
Bogusław Prus
Malwina Kosińska
Amelia Toczyska
Natalia Tomaszewska
Mateusz Kaczmarz

ŚWIETLICA W PAROLACH 
Nicole Żurek
Gabriela Rosłoń
Stanisław Howorus
Mateusz Łykowski
Wiktoria Stolarczyk
Oliwia Stolarczyk  

Autorką ceramicznego napisu "KRZYWE JEST PIĘKNE" jest JADWIGA ŚLIWKA.

Uczniowie w galerii

Tradycyjnie galerię odwiedzili uczniowie Szkoły Podstawowej w Nadarzynie. Na zdjęciu jedna z wielu grup.

Młodzież w Galerii 51m2

Po wernisażu wystawa wciąż żyje. Na zdjęciu młodzież z nadarzyńskiego Liceum Ogólnokształcącego ogląda plakaty.

Wolnym być... - fotorelacja

26.10.2019 - wernisaż wystawy plakatu z kolekcji Jerzego Brukwickiego "Wolnym być... niezależny plakat kulturalny 1980 - 1989" połączony z wykładem Jerzego Brukwickiego.
 

fot. Maria Kołecka

Wolnym być... niezależny plakat kulturalny 1980 - 1989

Wystawa plakatu z kolekcji Jerzego Brukwickiego 

wernisaż 26 października 2019 r., godzina 18.00

Jan Bokiewicz ٠ Andrzej Czeczot ٠ Henryk Fajlhauer

Stanisław Gębczak ٠ Jan Heydrich ٠ Jerzy Janiszewski

Jacek "Ponton" Jankowski ٠ Roman Kalarus

Wojciech Müller ٠ Janusz Nowierski ٠ Eugeniusz Get-Stankiewicz

Jędrzej Stępak ٠ Henryk Tomaszewski ٠ Wojciech Wołyński

Strajki sierpniowe roku 1980, powstanie NSZZ „Solidarność”, stan wojenny i wydarzenia późniejsze zainicjowały ruch społecznej solidarności, przyczyniły się do zbudowania nowego ładu społecznego i politycznego, utworzyły przestrzenie wolności, niezależności i demokracji. Przemiany z entuzjazmem wspierały środowiska artystyczne. Powstał żywiołowy ruch kultury niezależnej. W drugim obiegu, w przysłowiowym podziemiu, wydawano setki książek i czasopism społeczno-politycznych i kulturalnych, organizowano wystawy, koncerty, wieczory literackie, spektakle teatralne, odbywały się liczne spotkania i bezpośrednie, szczere rozmowy twórców z publicznością.

Wielu niezależnym inicjatywom kulturalnym towarzyszyły dzieła graficzne: znaki i symbole, ilustrowane katalogi i programy, plakaty. Lata 80. to dekada znacznego ożywienia w sztuce plakatu społeczno-politycznego oraz kulturalnego. Zwłaszcza plakaty kulturalne zaskoczyły swoją innością, oryginalnością i ekspresją. Umiejętnie odzwierciedlały ducha i istotę czasu, ówczesne oczekiwania, poglądy i przekonania. Korzystały z symboliki towarzyszącej człowiekowi w jego życiu codziennym, przypominały o etosie dobra, wolności i prawdy, szczerze mówiły o wartościach i znaczeniu ludzkiego życia. Prowokowały wyobraźnię, zmuszały do dociekliwych, wnikliwych refleksji, zachęcały do sprzeciwu, walki ze złem i przemocą. Przypominały dzieła twórców, o których reżimowa władza kazała zapomnieć, usunęła je z publicznej przestrzeni. Były emocjonalne, lapidarne, czytelne. Stały się wartościowymi, żywotnymi dziełami sztuki.

Jerzy Brukwicki

Dziękujemy za podziękowanie :)